[…] „bycie akademikiem” nie jest wcale zawodem, lecz sposobem życia, którego nie można doświadczyć z zewnątrz, lecz tylko „będąc tym akademikiem”. Jest to bardzo istotne spojrzenie na „nasz świat”, nie tylko dla samego środowiska akademickiego, ale również dla pokazania „na zewnątrz” rzeczywistości niezwykle zróżnicowanej i ciekawej. Profesorowi Drozdowiczowi udało się to wszystko ukazać w znakomitym języku i potwierdzić, że – mimo wielowiekowej tradycji, która przyprósza świat ten pyłem dziejów – wcale nie jest on martwy, lecz wciąż żyje.
